Өнөөдөр болгоныг үгүйсгэмээр
Өөрт үлдэх
Өнгөцхөн далдлах
Өнгөгүй инээд

Дуслах цохилт
Дулаан биш
Гашуун
Эзгүй

Бүүр хоосон эзгүй

Энэ агшинд
Тэр агшинд
Эргэцүүлэл
Төсөөлөл

Танил ч мэдэхгүй хэвээр

Таныг би төсөөлсөөн
Та яагаад бодлоос минь зөрөв
Таамагласан ч сугалаа таараагүй
Танил ч мэдэхгүй хэвээр.

Эгэл ертөнц эргэж харахад л мартагддаг

Эгэл ертөнц энгийн хэрнээ чимээгүй
Эргэж харахдаан мартах тийм л нам гүм
Танилцчихаад салахдаан мартах
Тааралдахдаан танихгүй гайхах
Зөрж өнгөрөхдөөн ч анзаарахгүй
Зөндөөн олноос ч ялгарах үгүй.

Надад зөндөө олон зан байгаа

Намайг надаас өөр хүнээс битгий асуу
Найз чинь хүртэл хуурамч санагдах болно.
Намар, өвөл, хавар, зун шиг
Надад зөндөө олон зан байгаа.

Ялгаж түүнийг салгаж чадахгүй байж
Яав ч хэн нэгнийг буруутгаж болохгүй ээ.
Ялгаагүй ээ би ч гэсэн өөрийгөө мэдэхгүй л байна
Ямар сайндаа л заримдаа худлаа хэлсэн байдгийн.

Түг түг цохилох зүрхний цохилт
Түм түмчигнэж, бум бумжигнахад хувьсан өөрчлөгдчихдөгий
Түүн лүүгээ адил сэтгэл хувьсамтгай бас догдломтгой
Тэхдээ л ганцхан зүйлд өөртөө эзэн байж чаддаг аа.

Орж гарах бодол бүхэнд

Надаас илүү чамайг мэдэх
Навчис унахдаа юу хэлсэн бол
Нар жаргахаасаа өмнө
Над руу Юунд ширтсэн юм бол

Миний дуртай спорт - ТЕННИС

Үүнээс том бэлэг гэж байдаггүй байх аа.

Жаал хүү ээжтэйгээ дэлгүүр дотор явж байтал хажуу талын лангуунд нэгэн охин хөөөх ямар гоё юм бэ гээд инээж байлаа. Жаал хүү юу юм бол гээд сонирхлоо, гаднаас нь харахад энгийн нэгэн хайрцаг байлаа, нээгээд үзэхэд аялгуу эгшиглэн бяцхан хүү гэрээсээ гарч явна. Яагаад ч юм жаал хүүд ихэд сонирхолтой санагдсан тул ээждээ хэлэн түүнийг худалдан авлаа.

Надаас юу ч битгий асуу

Над руу битгий хар
Намар нахиалж цэцэгс инээмсэглэхээ байчихна
Надаас юу ч битгий асуу
Найрсагхан зан чинь хув'saн өөрчлөгдчихнө

21 дарь эхийн зүрхэн тарни

Ум дарий дүдарий дүрий сухай

Ум жавзүнма пагма дулмала чанцало

Чанцал дулма дари ванмо

Дүри дагном тамжад равдар

Суухай игир жайла равдуд

Ум дарий дүдарий дүрий сухай

Дотоод эргэцүүлэхүй

Залуу цэцгийн мод худалдан авч цонхон дээрээ тавилаа. Жил хэр хугацааны дараа цэцэг дэлбээлэх юм гэж худалдагч хэлсэн ажээ. Өдөр болгон залуу цэцгийн мандлаа арчлан хайрладаг байлаа. Цэцэг ч баярлан бага багаар үндэснээсээ цухуйхад бэлдэн жаргалтайгаар өглөө болгон мишээсээр л хурдан дэлбээгээ нээхсэн гэж яарна, гэвч хүслээр болдоггүй хойно . . .

өнгөрөн одох өдрүүдэд өөрчлөгдсөөр л . . . цаг хугацаа л хэлэх байхдаа . . .

Надад тохирохгүй хэврэг төрх
Наалинхайтах нялуун зан
Хуурамчхан инээх хүйтэн авиа
Хөндий хоосон сэтгэл гүй бие

Зүгээр л . . .

Аялгуу эгшиглэхэд бодол хөвөрсөөр л . . .
Аниргуйд хоромхон сэтгэл ууссаар л . . .
Яг л энэ үед өөрийгөө мэдрэхэд
Ямар сайхан тансаглал оршино вэ?

Хүсэл биелэхэд далавч хэрэгтэй бол
Хүмүн төрөлхтөний мөрөөдөл нь болохсон
Хөөрхөн хүүхдийн инээд үлгэрт байдаг бол
Хөгжилтэй түүхийн оргил нь байхсан

Бодол ундран урссаар л . . .
Бүдэгхэн цохилт цохилсоор л . . .

Гэрэл сүүдрийн ертөнц байдаггүй юм шиг ээ

Гэрэл сүүдрийн ертөнц байдаггүй юм шиг ээ

Гэгээлэг зүйлээс хааяа уйдахаараа л бид

Ганц хоёр өнгө нэмж түүнийг бараантуулчихаад л

Гэмгүйхэн энэ ертөнцөд туниж суудаг юм шиг.

Хэсэг саатахыг л хүссэн юм

Гадаа салхи шороотой ханьсаад л
Ганган охид дэгжин гоёлоо сонирхож байлаа.
Удахгүй мөрөөдлийн хэдэн өдрийг өнгөрүүлнэ гээд баярлан алхахдаа
Мөддөө болохгүй тэр л зүйлээс хоцорно гэж бодсонгүй ээ.