Яагаад би бусдаас ... байдгийн болоо

Яагаад би ийм уйдамхай байдгийн болоо
Өчигдөрхөн хийсэн зүйл өнөөдөр хуучин санагдана
Өглөө босохдоо маргаашийг бодно
Зам хөндлөн гарахдаа урдахаа биш цаад талыг нь хараад дайруулчих гээд байхы

Надаас аваа би өгье

Өвдөж зовох болгонд нь
Өө юу ч болоогүй царайлдаг
Өөртөө хайртай байл даа гээд
Өөрийг тань зэмлэдэг

Би дөрвөн улирал шиг бүсгүй /Зохиогчийг нь мэдэхгүй /

Салах төдий хоромхон агшинд хайрыгаа санаж
Саваагүй охидын шохоорхсон харцтай байлдаж
Зөрөн өнгөрөх бүсгүй бүрээс хайртыгаа харамлаж
Зүрх сэтгэлээ зовоож баахан гиюүрдэг би хайртай хартай бүсгүй

Зөвхөн чамд хайртайгаа нотлох гэж
Эргэх дөрвөн улирлыг ч өөрчилж чаддаг
Би дөрвөн улирал шиг бүсгүй
Би дөрвөн улирлын эзэн бүсгүй

Ц. Хулан - Ганцхан ээждээ унших шүлэг

Намрын уулнаа бугын урамдахыг сонсоорой
Намайг ухаажихыг үзэх гэж ижий минь та урт наслаарай
Манцуйдаа ирж таныг би ганцхан удаа жаргаасан
Магадгүй тэрнээс хойш дандаа зовоосон

Ганцхан намайг гэж ижий та
Газар дээр минь хичнээн увидастай тєрсєн юм бэ?
Бариувчийг минь эсгэж, хуримын ємсгєл чимэглэж
Балчраас минь єдийг хүртэл та оёдолчин явлаа

Гэрэлт зул өргөх ёслол

Хүсэл бүхэн минь биелж
Хүн болгон аз жаргалтай байг
Хүүхэд болгон элэг бүтэн амьдарч
Хөх Монгол минь мандан бадраг

Энэ үдэш бидний ирээдүйн баярын өдөр

Бурхан багшийн дүйчин өдөр залуусын цуваа цэнгэлдэх тасрахгүй байгааг хараад хойч ирээдүй минь улам гэрэлтэй байхаас ч аргагүй санагдлаа. Гэрэлт зул өргөх ёслолд оролцоно гээд хэд хоног ч гэгэлзэв. Угтан авах хүүхэд залуучууд улам хөөргөж би нэг л сайхан ертөнцөд айлчлан ирсэн мэт үгээр хэлэхийн аргагүй үдэш байлаа.

Тэр одыг хар даа хөөрхөн байна уу

Инээдээр шоглож
Ихэмсэг занг үргээмээр
Элгээ даран
Ээ болий гэмээр

Дуунд согтож
Дурлалд шатмаар
Дарс амсаж
Дараа нь агсан тавимаар

Яг одоо дүрсгүйтмээр байна

Сэтгэл минь гэгэлзэж
Юу ч хамаагүй оролдмоор
Сэвтээж биш
Хөгжөөж амьдралыг чиммээр

Үг хэлээн нэг өдөр гээж
Үнэнээс холдож хэсэг шогломоор
Жаргал зовлонг ч мэдрэхгүй
Жаахан хүүхэд шиг аашламаар

Яг одоо гоё юм авч өг
Явахгүй шүү тэгээд байвал
Уруулаа унжуулаад
Гараа сарвайлгамаар

Уурлаж биш айлгаж дээрэлхмээр
Хэхэ
Инээдээ хүртэл эрхлүүлмээр
Эргэж харахад нь яагаа ч гүй царайлмаар
Яг одоо дүрсгүйтмээр байна
Яг л хүүхэд шиг юу ч мэдэхгүй
Яагаад яагаад яагаад
Ялаа баадаг уу?
Яг тань шиг үү

Би та харин . . .

Энд тэндгүй хүмүүс
Эргэн тойрон дэлгүүр, машин
Эгэл жирийн амьдрал
Энэ цагт ч үргэлжилсээр л . . .

Дэлгэц дүүрэн гялбам гэрэл
Дэндүү танил сайхан аялгуу
Анзаарч харах хором
Аяархан шивнэх үгс

Хэмнэл аялгуу нь хэтэрхий намуун
Хэтэрхий огцом
Зүйрлэж хэлэх ч аргагүй
Зүгээр л ертөнц

Аядуу зөөлөнд амар амгалан оршиж
Айзам хэмнэлд аз жаргал ташуурч
Үглэл аялалд үнэнг хүүрнэж
Үгүйсгэж нэгэнд туйлшрах нь өрөөсгөл мэт

Яг л урьд минь арван хуруу байна
Ямар ч байсан бүгд өөр
Нэгэн мөчрөөс үндэслэсэн мэт
Нэг л уулзвар тэнд байна

Бурхан хүртэл бурууг уучилдаг
Байгаль хүртэл хайрлан энхрийлдэг
Би та харин . . .

Амжаагүйг гүйцээж баян явах гэж энд би байна

Нулимсан дусал бус
Дэндүү их ухаарал хайрладаг
Навч хүртэл хийсэн оддог ч
Надад та минь амьд эрдэнэ

Хожуу ойлгосон ч
Та минь бодогдохоор
Хайранд бүүвэйлэх
Сэтгэл агуу юм аа

Бодлыг чимээгүйхэн өгсөн
Буцаж явахдаа та минь
Жаргалтай инээхэд
Жихүүдэс арилж гэнэдсээн

Нулимс унаагүйд
Нөгөө ертөнц урихад
Агшин хором хэсэгхэнг
Тэгэхэд мэдэрсээн

Амьдрал богинохон
Аз эз соридгыг
Амжаагүйг гүйцээж баян явах гэж
Энд би байна

Өнөөдөр болгоныг үгүйсгэмээр
Өөрт үлдэх
Өнгөцхөн далдлах
Өнгөгүй инээд

Дуслах цохилт
Дулаан биш
Гашуун
Эзгүй

Бүүр хоосон эзгүй

Энэ агшинд
Тэр агшинд
Эргэцүүлэл
Төсөөлөл

Танил ч мэдэхгүй хэвээр

Таныг би төсөөлсөөн
Та яагаад бодлоос минь зөрөв
Таамагласан ч сугалаа таараагүй
Танил ч мэдэхгүй хэвээр.

Эгэл ертөнц эргэж харахад л мартагддаг

Эгэл ертөнц энгийн хэрнээ чимээгүй
Эргэж харахдаан мартах тийм л нам гүм
Танилцчихаад салахдаан мартах
Тааралдахдаан танихгүй гайхах
Зөрж өнгөрөхдөөн ч анзаарахгүй
Зөндөөн олноос ч ялгарах үгүй.

Надад зөндөө олон зан байгаа

Намайг надаас өөр хүнээс битгий асуу
Найз чинь хүртэл хуурамч санагдах болно.
Намар, өвөл, хавар, зун шиг
Надад зөндөө олон зан байгаа.

Ялгаж түүнийг салгаж чадахгүй байж
Яав ч хэн нэгнийг буруутгаж болохгүй ээ.
Ялгаагүй ээ би ч гэсэн өөрийгөө мэдэхгүй л байна
Ямар сайндаа л заримдаа худлаа хэлсэн байдгийн.

Түг түг цохилох зүрхний цохилт
Түм түмчигнэж, бум бумжигнахад хувьсан өөрчлөгдчихдөгий
Түүн лүүгээ адил сэтгэл хувьсамтгай бас догдломтгой
Тэхдээ л ганцхан зүйлд өөртөө эзэн байж чаддаг аа.